Tuesday, 8 December 2009

rewind & restart

ขอบคุณความพลัดพราก...ที่ทำให้เราสละจากความยึดมั่น..ถือมั่น
ว.วชิรเมธี 2552


ความวุ่นวายใน varanasi airport และลูกศรบอกทาง...ที่ทำให้งงสุดสุด

Friday, 4 December 2009

on the jet II

แสงสุดท้ายของวัน...แปลกที่เห็นแล้วรู้สึกสงบ
ไม่รู้สึกว่าเป็นการสิ้นสุด แต่รู้สึก..ว่าเป็นการเริ่มต้น
without faith, nothing is possible
with it, nothing is impossible...

กลิ่นดอกไม้ฟุ้งไปทวนลมไม่ได้ กลิ่นจันทน์หรือ

กลิ่นกฤษณาและกลัมพักก็ฟุ้งไปไม่ได้

แต่ กลิ่นของสัตบุรุษฟุ้งไปทวนลมได้

กลิ่นจันทน์ก็ดี แม้กลิ่นกฤษณาก็ดี กลิ่นอุบลก็ดี

กลิ่นมะลิก็ดีกลิ่นศีลเป็นเยี่ยมกว่าคันธชาตนั่น.

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท

เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 3

เตือนตัวเอง และพิจารณาศีลของตัวเองทุกวันด้วยน้องปอม...

Thursday, 3 December 2009

on the jet


Sincerity, trustworthiness and honesty are like bells that always ring true.

the world is so bright

because we both wear orange...

พี่โต...ตาเธอสวยมากเลย...มีไฝตรงคางด้วย อิอิ

The Ramada

รูปร่างสูงใหญ่ แต่งตัวเท่จริงๆ

pier II


รู้ตัวว่า trip นี้ถ่ายภาพได้ไม่ชัดเลย ทั้งๆ ที่หลายๆ ภาพได้อารมณ์ขนาดนี้
ณ ที่นี้ ได้เจอลุงฤาษี...คนเดิม ดีใจมากที่ได้ทำทานกับลุงแล้วค่ะ

pier




เห็นภาพนี้แล้ว...นึกถึงประโยคหนึ่ง
Today is a gift, that's why we call the present...
แค่ได้มีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว...แค่นี้ก็ดีแล้วจริงๆ

น้องเต้ย


แค่คำพูดที่เรียก...ก็บอกเรื่องราวของน้องเต้ยและบุญกิริยาวัตถุได้มากมาย
อนุโมทนาด้วยค่ะ

Wednesday, 2 December 2009

boy

เด็กชาย...ที่มีแววดาเย้ยหยันโลกแบบผู้ใหญ่


Friday, 27 November 2009

Widen your horizons III

ทำไมหนูดำอยู่คนเดียวอ่ะ (._.)


Widen your horizons II




widen your horizons

...and open your mind

waiting for happiness


พี่ขาว ปอม อาจารย์วิชัย ตื่นแต่เช้า กำลังรอจะไปล่องเรือที่แม่น้ำคงคา

Thursday, 26 November 2009

eating emotions



joyful table, พี่เยา พี่โต และปอม
โรงแรมรามาด้า เย็นวันนั้น...เอ่อ วันที่ 2 พฤศจิกายน 2552 ที่พาราณสี

Wednesday, 25 November 2009

@ the society IV


หันหลังกลับ...มองอะไรกันอยู่เนี่ย...

@ the society III



แฟลตไม่ถึง ดำเชียวน้องปอม

@ the society II



ภาพบางภาพสักวัน...จะเป็นความทรงจำที่งดงาม
พี่โต...ในที่สุด วันนี้ที่พาราณสี เธอก็ยิ้มกว้างๆ ได้แล้ว

@ the society


ใครเป็นใครเอ่ย?

Wednesday, 18 November 2009

reawaken III



ท่านอาจารย์แสดงธรรมที่สารนารถ ข้างๆ ธัมเมกสถูป สถานที่แสดงปฐมเทศนา
ใครหาหนูเจอ..จุ๊ฟ จุ๊ฟ 2 ที 55

Tuesday, 17 November 2009

reawaken II


ความตั้งใจ จงใจในกุศลและอกุศลเป็นกรรม กรรมเป็นแสนโกฏิกัปมาแล้วก็สะสมอยู่ในจิต...เก็บทุกอย่างสะสมมาไม่ขาดเลย โดยเป็นอนันตรปัจจัยไม่มีระหว่างคั่น วิคตปัจจัยทันทีที่ดับต้องมีจิตใหม่เกิดสืบต่อทันที ในภูมิที่มีขันธ์ 5 จิตเกิดนอกรูปไม่ได้เลย...

Monday, 16 November 2009

reawaken


pompompourin, Stop resisting the inevitable and do what you must!

Thursday, 12 November 2009

jack-in-the-box


เด็กๆ พอรู้ความ ก็รู้จักการขอ...ก็ดีกว่ารู้จักการขโมยหล่ะนะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

สัตบุรุษย่อมให้ทานอย่างสัตบุรุษอย่างไร

คือ สัตบุรุษในโลกนี้

ย่อมให้ทานโดยเคารพ

ทำความอ่อนน้อมให้ทาน

ให้ทานอย่างบริสุทธิ์

เป็นผู้มีความเห็นว่ามีผล จึงให้ทาน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อย่างนี้แล

สัตบุรุษชื่อว่าย่อมให้ทานอย่างสัตบุรุษ.

เทวทหวรรคที่ ๑ จูฬปุณณมสูตรที่ ๑๐

Wednesday, 11 November 2009

little new monks




จริงๆ แล้ว บทความนี้อยากใช้ชื่อว่า ทิชชู่...แต่เห็นความน่ารักของเณรน้อยแล้ว คงไม่เหมาะเท่าไหร่

ธรรมะเตือนใจ

โรคทางใจเกิดจาก

โลภะ โทสะ โมหะ

นึกถึงจิตไม่ดีของผู้อื่นทำให้เกิดโทสะ เป็นทุกข์

ผู้พูดอาจมิได้คิดตามที่เราคิด

เดาใจใครไม่ได้ว่าเขาคิดอย่างไร

ท่านกำลังโกรธความคิดของท่านอยู่

ผู้ที่ท่านโกรธนั้นอาจกำลัง

ทำดี หรือ กำลังสวดมนต์ก็ได้

Tuesday, 10 November 2009

heart-to-heart sharing


ภาพนี้ให้ชื่อว่าการแบ่งปัน...เป็นเครื่องบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
ดอกบัวสีเขียวให้อาจารย์วิช้ย
หางนกยูงให้พี่โต
ดอกกระดาษ...กุหลาบสีม่วงให้เพื่อนๆ

Monday, 9 November 2009

play the game

คน...หลายๆ คน คิด ทำ และ
ตัดสินคนอื่น ตามความคิดของตัวเองเสมอ
นั่นเป็นเรื่องปกติ...แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือ
การมองข้ามความดีงามในหัวใจของผู้อื่น
และปฏิบัติต่อคนอื่นโดยปราศจากความอ่อนโยน

play the game with yourself...
or play the game with the other
up to the way you think,
ลองเล่นสนุก...กับความคิดที่คนอื่นคิดว่าคุณเป็น
กับสิ่งที่คุณเป็นจริงๆ
คุณจะยอมทำร้ายอัตตาของตัวเองแค่ไหนและเพื่ออะไร...
ความดีงาม ความกลัว ความเมตตา
...หรือความไม่รู้อะไรเลย

Dear all,
คุณซื่อสัตย์กับตัวเองแค่ไหน
หรืออย่างน้อย กับสิ่งที่คุณคิดว่าคุณเป็น...

Dear friend,
ไม่สำคัญว่าทุกคนจะรู้สึกกับคุณอย่างไร
มันสำคัญที่...คุณจะรู้สึกอย่างไรกับตัวเอง
และมีเมตตากับคนอื่นหรือไม่
ถ้าคุณทำอะไรที่ไม่สามารถตำหนิตัวเองได้ทีหลัง
ไม่ว่าจะในที่ลับหรือที่แจ้ง
ไม่สำคัญเลยว่า...จะมีใครเข้าใจหรือไม่

วันเวลาที่ผ่านเลยไป
ก้อนหินที่ขว้างออกไปจากมือของคุณ
และคำพูดที่ได้พูดออกไปแล้ว
อนิจจา ไม่สามารถเรียกคืนได้...
แต่น่าแปลก ที่สิ่งเหล่านี้...จะย้อนกลับมาหาคุณเสมอ

แล้วคุณล่ะ คุณเห็นอะไรบ้าง...
ความไร้เดียงสา ความตื้นเขิน ความลึกซึ้ง ความชาญฉลาด
ความกลัว การปกป้องตนเอง
ความเข้าใจ ความเห็นอกเห็นใจ หรือความดีงาม
or you're still just a passer by...
แต่มองเห็นสภาพธรรมหรือกิเลสของตัวเอง ^ ^

always be with,
or should i say just "always"
as...always...
ไม่ใช่คนสำคัญอะไร
แค่สิ่งดีๆ ในชีวิตของคนแปลกหน้า...
และสิ่งดีๆ ในชีวิตของคุณ

Society



Sarnath, Varanasi, India

Friday, 6 November 2009

the cottage

Thursday, 5 November 2009

varanasi II


ผ้ากาสีเนื้อดี....ในพระไตรปิฏกบอกว่ามีค่าเรือนแสน
ให้ผัสสะอันอบอุ่น เมื่ออากาศหนาวเย็น
ให้ความเบาและเย็นสบาย เมื่ออากาศภายนอกร้อน
...เป็นเจ้าของแล้วผืนหนึ่ง แต่ซื้อมาไม่ถึงแสนหรอกนะ อิอิ

Friday, 16 October 2009

shine


ของสวยๆ ไม่ได้ทำกันได้ทุกคนนะจ๊ะ อิอิ

Thursday, 15 October 2009

truth is beautiful than beauty


ความจริง...ที่งดงามยิ่งกว่าความงาม
ภาพที่ชนะการประกวดของธนาคารกสิกรไทย

Friday, 9 October 2009

ask


Wednesday, 7 October 2009

Mr.Prime Minister

Thursday, 1 October 2009

traffic II